مطابق قوانین بانک مرکزی، افتتاح سپرده‌های ارزی به ارزهای قابل‌معامله توسط بانک‌ها به نام اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی و خارجی با داشتن شرایط افتتاح سپرده ریالی امکان‌پذیر است.

سوئیفت (SWIFT) مخفف عبارت Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication بوده که به معنای انجمن ارتباطات مالی بین بانکی جهانی می‌باشد. در واقع سوئیفت یک شبکه بین‌المللی انتقال پیام‌های مالی است که بانک‌ها و مؤسسات مالی سراسر دنیا از آن برای ارسال امن اطلاعات مالی و دستور انتقال وجه استفاده می‌کنند.

اعتبار اسنادی ارزی، تعهدی است که بانک (بانک گشایش‌کننده) به درخواست خریدار کالا یا خدمات (متقاضی) صادر می‌کند و طی آن متعهد می‌شود که در صورت ارائه اسناد مطابق با شرایط ذکرشده در اعتبارنامه توسط فروشنده (ذی‌نفع)، مبلغ مشخصی ارز خارجی را به فروشنده (ذی نفع اعتبار اسنادی) پرداخت کند.

این ابزار مالی زمانی کاربرد دارد که فاصله جغرافیایی بین خریدار و فروشنده قابل‌توجه باشد و امکان نظارت مستقیم بر فرایند ارسال و تحویل کالا وجود نداشته باشد.

حواله ارزی با نام بین المللی Payment Order به معنای انتقال وجه از یک شخص حقیقی یا حقوقی به شخص حقیقی یا حقوقی دیگری در کشور یا کشورهای مختلف است. اگر این فرآیند از طریق سیستم بانکی انجام ‌شود به آن حواله بانکی یا به اختصار حواله نیز اطلاق می‌شود. حواله‌های ارزی نقش کلیدی در تسهیل تجارت بین‌الملل ایفا می‌کنند؛ حواله ارزی به عنوان یکی از ابزارهای پرداخت متداول بین المللی به اشخاص حقیقی و حقوقی اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به حمل وجوه نقدی، مبادلات مالی را انجام دهند.

ضمانت‌نامه ارزی ماهیتاً تفاوتی با ضمانت‌نامه بانکی ریالی ندارد و سندی است که به‌موجب آن بانک متعهد می‌شود به‌محض اعلام و مطالبه هر میزان از وجه مندرج در آن توسط ذی‌نفع، وجه مطالبه شده را به ذی‌نفع پرداخت نماید با این تفاوت که این نوع ضمانت‌نامه به ارزهای خارجی صادر می‌شود و معمولاً برای معاملات بین‌المللی و قراردادهایی که به ارزهای خارجی هستند، به کار می‌رود.

امروزه ضمانت‌نامه‌های ارزی به‌عنوان یکی از ابزارهای کلیدی در تجارت بین‌المللی شناخته می‌شوند و نقش مهمی در تسهیل معاملات بزرگ و پیچیده ایفا می‌کنند. همچنین، باتوجه‌به تغییرات اقتصادی و سیاسی جهانی، استفاده از این ابزارها همچنان درحال‌رشد است.